Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2019

Χριστούγεννα γιορτή και λάμψη

Χριστούγεννα γιορτή και λάμψη φως και λαμπιόνια, χαμόγελα και χιόνια γλυκά και φαγητά αφθονία αγάπης θαλπωρής τρυφερότητας συναντήσεις συνευρέσεις συμπόσια, συμπόνοια;
Δε ξέρω για συμπόνοια αλλά συμπόσια σίγουρα.

Μοναξιά, μοναχικά άδεια και κρύα για κάποιους παγωμένες θλιβερές άκαμπτες μέρες ψυχρές. Τι κρίμα;!
Κρύβουν το φως κρύβονται από το φως που ζεστό υπάρχει στη ψυχή ζωντανό.
Μα αρρώστια επικρατεί στου ανθρώπου το σώμα, το μυαλό, τη ψυχή και το φως παλεύει με την μαύρη θλιβερή σιωπή

Είναι σιωπή του σκότους; του πόνου; του μικρού και του μεγάλου του ανείπωτου κυρίως πόνου. Γιατί σιωπάς άνθρωπε; Η σιγή σου αντηχεί, τρόμος κυριαρχεί στη γη. Η Γη της Επαγγελίας σκοτεινή μίζερη θλιβερή. Που πήγαν οι μηλιές και οι πορτοκαλιές; που κρύφτηκαν τα ζώα και τα πουλιά; πίσω από ένα φύλο συκής νομίζεις χωράς για να κρυφτείς;!

Έλα άνθρωπε, δε πειράζει, ξεγυμνώσου σαν βρέφος απλά, κι έλα με τις μικρές άναρθρες κραυγές της αγωνίας να συναντηθείς, με άλλα θεία βρέφη έλα να βρεθείς. Κι αυτή η συνάντηση δώρα θα φέρει πολλά που των τριών μάγων θα τα ξεπερνά, δεν είναι τα σμύρνα, τ’ ασήμι, το χρυσό τόσο σπουδαία όσο αυτό: μ’ ανοιχτή καρδιά να προχωράς να βρίσκεις κι άλλους να τους συν- χωράς κι όλων μαζί οι ανοιχτές καρδιές αν ενωθούν πιο φωτεινές απ’ όλο το χρυσάφι του κόσμου θα βγουν.

Αυτό είναι αγάπη κι αυτό είναι φως κι αυτά τα Χριστούγεννα σε προσκαλώ: άσε στην άκρη μόνο για μια στιγμή, πικρίες, αδικίες και λύπες μιας ζωής, άστες και νιώσε αυτή τη στιγμή την απλή φωτεινή δύναμη της ψυχής.
Μα ακόμα κι αν δε βρίσκεσαι εκεί και δε μπορείς όλα αυτά ν’ αποχωριστείς μείνε στο πλάι μου μ΄ ανοιχτή καρδιά, μη φοβηθείς βέλος δε θα σε βρει, έλα να συναντηθούμε μ’ άλλους ανθρώπους σε τούτη τη ρημαγμένη γη κ’ ειλικρινά να κοιταχτούμε έστω για μια στιγμή, ν’ αποφασίσουμε πως για τώρα αυτό αρκεί για λίγη αγάπη έχουμε αντοχή. Είναι εντάξει, η λίγη μπορεί εύκολα ν’ αυγατίσει και να γίνει πολύ.

Τι είναι τα Χριστούγεννα τελικά; ένα κάλεσμα στην απλότητα και την απεραντοσύνη της αγάπης. Κι ο Χριστός ως βρέφος εμφανίστηκε στη γη γιατί ποιος μπορεί να μην αγαπήσει ένα παιδί;! Ήρθε και είπε έλα να με δεις κι αν θες να μ’ αγαπήσεις σε καλό θα σου βγει μιας και το φως της ψυχής σου θ’ αναδυθεί.

Βέβαια υπάρχουν κ’ οι φθονεροί που το φως των ανθρώπων δε θέλουν να βγει
είναι αυτοί που σκοτώνουν μωρά και πνίγουν και θανατώνουν μικρά παιδιά, μιας και αυτά είναι η ελπίδα της γης κάποτε η Γη της Επαγγελίας να ξαναγεννεί.

Και τι κάνουμε με όλους αυτούς που από βάθρα εξουσίας κοιτούν τους λαούς; Λιντσάρισμα βρισίδια και ξύλο πολύ ίσως τους αξίζει μα πως θα τους δοθεί; Κανείς μας δε φτάνει σ’ αυτά τα ψηλά, ανυπέρβλητα βάθρα χωρίς να πάθει ζημιά. Μήπως κι αυτοί είναι έρμα παιδιά καταπιεσμένα αφημένα στη πικρή μοναξιά; μήπως ζηλεύουν των άλλων το φως και λαχταρούν κι αυτά το δικό τους να βρουν; Μήπως όλοι αυτοί οι φθονεροί από αγάπη έχουν ανάγκη και μάλιστα πολύ; Μήπως όλοι μαζί μ’ ανοιχτές καρδιές να τους περικυκλώσουμε μ’ ακτίνες φωτεινές; Μήπως το δικό τους σκοτάδι τσακιστεί και χαθεί απ’ της οικουμένης τη φωτεινή ζεστή ψυχή;

psychologos athina


Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

20 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα των παιδιών

Μια ημέρα που θυμόμαστε, αναστοχαζόμαστε και προβληματιζόμαστε κατά πόσο τα δικαιώματα των παιδιών προστατεύονται και εφαρμόζονται τόσο σε επίπεδο πολιτείας όσο και σε επίπεδο οικογένειας.

Ένα απ’ τα θεσπισμένα διακαιώματα του παιδιού, είναι να έχει ελεύθερο χρόνο, όπου θα μπορεί να ξεκουράζεται, να παίζει και να συμμετέχει στα πολιτισμικά και καλλιτεχνικά δρώμενα του τόπου του. Άραγε, πόσα παιδιά στον καθημερινό μαραθώνιο της παραγωγικότητας απολαμβάνουν ένα τέτοιο δικαίωμα;

Ένα άλλο θεσπισμένο δικαίωμα, είναι αυτό της προστασίας, τη μη κακοποίησης. Η κακοποίηση μπορεί να είναι σωματική, σεξουαλική, λεκτική, ψυχολογική ή και ανεπαρκής φροντίδα και ενασχόληση (αλλιώς παραμέληση). Δεν θεωρείται κάποιο είδος κακοποίησης λιγότερο ή περισσότερο επιβλαβές για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και ωρίμανση του παιδιού, όλα είναι κακοποίηση, όλα είναι επιβλαβή. Άραγε, πόσα παιδιά απολαμβάνουν ένα τέτοιο δικαίωμα;

Αυτό που πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε, είναι ότι όλα αυτά τα δικαιώματα και οι συμβάσεις, φυσικά χρειάζονται πολιτική βούληση για να θεσπιστούν, αλλά προκειμένου να εφαρμοστούν σε κάθε σχολείο, κάθε υπηρεσία και κάθε σπίτι, χρειάζεται οι ενήλικες, ως θεματοφύλακες αυτών, να είναι οι ίδιοι ικανοί. Όταν έχουμε ενήλικες βαθιά τραυματισμένους, ανταγωνιστικούς, επιθετικούς, χωρίς κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες, ανίκανους να διαχειριστούν συγκρούσεις, όσο καλή πρόθεση και να έχουν, δεν αρκεί. Το νοιάξιμο και το ενδιαφέρον για το βέλτιστο του παιδιού, σε συνθήκες κούρασης ή/και ψυχοπιεστικές – όπου συνήθως βρίσκονται οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί/ γονείς- δεν επαρκεί.

Αν ο ενήλικας δεν έχει κάνει ειλικρινή και βαθιά επεξεργασία των δικών του βιωμάτων, σε εκείνη τη κρίσιμη ψυχοπιεστική στιγμή, το ενδιαφέρον για το καλό του παιδιού θα παραγκωνιστεί και το πλέον γνώριμο μοτίβο (που μπορεί να είναι της επιβολής, του ανταγωνισμού, της επίθεσης κ.τ.λ.) θα κάνει την εμφάνισή του. 

Όταν εμείς οι ίδιοι δεν γνωρίζουμε τον τρόπο να σχετιζόμαστε αυθεντικά με τον ίδιο μας τον εαυτό, τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τ’ όραμά μας, τότε και οι σχέσεις που θα διαμορφώσουμε ακόμα και με τα ίδια μας τα παιδιά θα είναι αντανάκλαση της δικής μας, μη σχέσης με τον εαυτό μας. Θα καταλήξουμε να τα κρίνουμε, όπως άλλωστε κάνουμε και με μας, να απαιτούμε όπως απαιτούμε και απ’ τον εαυτό μας, θα τα θυσιάσουμε στο βωμό της παραγωγικότητας όπου και εμείς πρώτα θυσιαστήκαμε. Όπως παραβλέπουμε εμάς θα παραβλέψουμε και εκείνα, καταδικαζόμενοι σε μια απέραντη υπαρξιακή μοναξιά.

Βέβαια δεν είμαστε ανέλπιδοι ούτε καταδικασμένοι να συνεχίσουμε σ’ αυτό το μονοπάτι. Ποτέ δεν είναι αργά να μπούμε σε διαδικασία αυτογνωσίας, επιμόρφωσης, ψυχοθεραπείας. Ποτέ δεν είναι αργά να μας γνωρίσουμε, να μας φροντίσουμε, να μας αγαπήσουμε. Όσο δουλεύουμε τον εαυτό μας, δουλεύουμε και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Όσο γνωρίζουμε και υπερασπιζόμαστε τα διακαιώματα μας, την έκφρασή μας, τις επιθυμίες μας, τόσο τις αναγνωρίζουμε και θέλουμε να τις διασφαλίσουμε και για τους άλλους γύρω μας. Και ακόμα πιο έντονα για τους πλέον σημαντικούς άλλους του κόσμου, τα παιδιά!

Με αφορμή την σημερινή ημέρα, ας κάνουμε ένα πρώτο βήμα, ένα βήμα πιο κοντά στον κόσμο που θέλουμε να ζούμε και να μεγαλώνουν τα παιδιά μας!

psychologos athina

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Humanlinks – προσφέροντας στον Άνθρωπο

Η εμπειρία μου ως ψυχολόγος ξεκίνησε σε ψυχιατρικούς ξενώνες, ξενώνες που έχουν στόχο την επανένταξη. Παρόλ’ αυτά διαπίστωνα πως η επανένταξη δεν επιτελούταν με μεγάλη επιτυχία παρόλο τη προσπάθεια, τη βούληση και τη θέληση των εργαζομένων. Συνειδητοποιούσα με το καιρό ότι πιθανό αυτό δεν επαρκούσε, μιας και έλειπε η βούληση των άμεσα ενδιαφερόμενων. Οι “ένοικοι”- όπως ονομάζονται όσοι διαμένουν σε τέτοιες δομές- αλλά και οι οικογένειες τους, κατά μεγάλη πλειοψηφία, είχαν παραιτηθεί απ’ την ελπίδα της υγείας, της επιστροφής, της “κανονικότητας”. Μετά από πολλές, επαναλαμβανόμενες ματαιώσεις, από δυσκολίες και απογοητεύσεις, που πολλά απ’ αυτά είναι αποτέλεσμα των συμπτωμάτων της νόσου, οι άνθρωποι αυτοί, σαν να είχαν δεχτεί την ασυλική τους μοίρα. Τίποτα καλύτερο δεν έμενε να ελπίζουν παρά ίσως τη μεταφορά τους, σ’ ένα προστατευόμενο διαμέρισμα ή έναν καλύτερο ξενώνα. Ελάχιστες οι περιπτώσεις ανθρώπων που ονειρεύονταν να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους και να ζήσουν μια ζωή με ικανοποίηση.

Προσωπικά, πάντα με συγκινούσαν και ένιωθα βαθιά αγάπη για τους ανθρώπους και κυρίως εκείνους που η μόνη λύση επιβίωσής τους, ήταν η καταφυγή στην ψύχωση. Αυτή μου η θετική στάση, μάλλον με βοηθούσε και στο να συνδέομαι και να καταφέρνω να δημιουργώ δεσμό μαζί τους. Τους αγαπούσα και πάντα ήλπιζα και πίστευα σ’ αυτούς. Διάβαζα με πάθος και ενημερωνόμουν για όποια νέα μέθοδο εφαρμοζόταν με επιτυχία. Έβρισκα εξαιρετικό τον “Ανοιχτό Διάλογο” που χρησιμοποιείται στην Λαπωνία. Πίστευα πως κανείς δεν είναι χαμένος και πως όλοι, ανεξαρτήτως του τι έχουμε βιώσει και το τρόπο που ο ψυχισμός μας λειτουργεί, έχουμε τη δυνατότητα να ζήσουμε με ικανοποίηση. Όλοι το αξίζουμε, ίσως για κάποιους, ακόμα, να μην έχει βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος αλλά κάποια στιγμή θα το ανακαλύψουμε.

Τα χρόνια πέρασαν και σε μια μετεκπαίδευση γνώρισα τον Γιώργο και τους  Humanlinks. Η χαρά και η ανακούφιση μου ήταν μεγάλη. Αυτό που αναζητούσα εκεί έξω και μακριά, τελικά υπήρχε δίπλα μου, στην πόλη μου.
Μια μέθοδος, μια στάση, ένας τρόπος να εργάζεται κανείς με ανθρώπους τους οποίους εμπεριέχει ανεξαρτήτως συμπτωμάτων. Μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι κατάφεραν ν’ αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους, παρά το τραυματικό παρελθόν, παρά τα αδυσώπητα συμπτώματα, παρά τις δυσκολίες. Ανέλαβαν τον εαυτό και τη ζωή τους, δύσκολα, εύκολα, με πισωγυρίσματα, με φόβο, με χαρά, μ’ αμφιβολίες, δεν έχει σημασία. Όλα είναι δεκτά, όλα είναι στη ζωή. Σημασία έχει ότι τα κατάφεραν. Ένα ζωντανό κύτταρο που κινητοποιεί, υποστηρίζει, ενδυναμώνει και βρίσκει το κίνητρο να συνεχίζει προς την πραγμάτωση των επιθυμιών, των στόχων, των ονείρων του.

Humanlinks, σύνδεσμοι ανθρώπων με και για ανθρώπους. Ανθρώπους δυσκολεμένους, πονεμένους, τραυματισμένους αλλά και γενναίους, μ’ ελπίδα, όνειρα και όραμα.

Πολλοί άνθρωποι όταν τους συμβαίνει μια αναποδιά, μια αρρώστια, ανεργία, ένας θάνατος, απομονώνονται, κρύβονται, αποφεύγουν, αρνούνται κι έχουμε όλοι μας αυτό το δικαίωμα. Όμως είναι όμορφο και παρηγορητικό να ξέρεις πως όταν το θελήσεις, όταν βρεις το κουράγιο, υπάρχει για σένα μια αγκαλιά, υπάρχει για σένα ένα ήσυχο μέρος, όπου θ’ ακουστείς ακόμα και αν δεν μιλήσεις, όπου θα σε δεχτούν ακόμα κι αν δε το ζητήσεις, όπου θα βοηθηθείς ακόμα και αν δεν το πιστεύεις. 

Αυτή η αγκαλιά είναι οι Humanlinks, στην οποία έχω την τιμή να συμμετέχω τα τελευταία δύο χρόνια, ως εθελόντρια στην διοργάνωση των Φεστιβάλ που υλοποιεί, με σκοπό την ενημέρωση, την πρόληψη, την ευαισθητοποίηση για την Ψυχική Υγεία αλλά και την αποστιγματοποίηση της ψυχικής νόσου.  Συμμετέχω λοιπόν στο άνοιγμα και στην ευρύτερη παρουσίαση αυτής της αγκαλιάς στην κοινότητα, στους διαφορετικούς και καλούς “άλλους”.

 Η αξία των Φεστιβάλ είναι μεγάλη και αυτό γιατί αποτελούν πρότυπα καινοτομίας, δημιουργώντας ένα προηγούμενο και γράφοντας μια διαφορετική ιστορία για τους ψυχικά πάσχοντες και την ψυχιατρική. Αυτό συμβαίνει καθώς, για πρώτη φορά στη χώρα, σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους μεγάλης αναγνωρισιμότητας και υψηλού κύρους, στο κέντρο, στη καρδιά της πόλης, βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν οι Humanlinks, άνθρωποι με ψυχιατρική εμπειρία, δίπλα σε ακαδημαϊκούς, επιστήμονες και ερευνητές. Στάθηκαν ισάξια και ισότιμα όπως όντως είναι, έχοντας τον πρώτο λόγο στην οργάνωση αλλά και στα πάνελ, δίνοντας έτσι μήνυμα ελπίδας, ισότητας, δύναμης αλλά και προσφέροντας έναν τρόπο, μια μέθοδο η οποία δεν εμπεριέχει εξαναγκασμό και εξευτελισμό, η οποία δεν μικραίνει, αντιθέτως βοηθά να μεγαλώσει και να υψωθεί κανείς, δεν περιθωριοποιεί αλλά βοηθά στην ελεύθερη έκφραση ολόκληρης της προσωπικότητας και τέλος συντελεί όχι στην επιβίωση αλλά στην ζωή!

Γράφοντας αυτό το κείμενο ο σκοπός μου είναι διττός. Απ’ τη μια να αναγνωρίσω στους  Humanlinks όλα όσα εκπροσωπούν για μένα, τα οποία είναι: δύναμη, δυνατότητες, ελπίδα, λύση. Όπως και να τους ευχαριστήσω για όσα έζησα και έμαθα αυτά τα δύο χρόνια μαζί τους. Επιπλέον, θα ήθελα να πω σε εκείνους που πονάνε, υποφέρουν, δυσκολεύονται, αγωνιούν, ότι υπάρχει λύση. Δεν είναι μόνοι, ας κρατήσουν την ελπίδα τους και τη βεβαιότητα ότι οι  Humanlinks, αν εκείνοι το θελήσουν, θα σταθούν δίπλα τους.

psychologos athina

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

Μια κοιλιά γεμάτη συναισθήματα

psychologos athina

Σας καλούμε στην ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης και ενδυνάμωσης για γυναίκες σε περίοδο εγκυμοσύνης.

Η εγκυμοσύνη είναι μια από τις σημαντικότερες περιόδους της ζωής μιας γυναίκας. Κατά τη διάρκειά της συντελούνται μεγάλες αλλαγές σ' όλα τα επίπεδα της ύπαρξής της (σωματικό, ψυχολογικό, νοητικό) αλλά και στις δυναμικές των διαπροσωπικών της σχέσεων (σύντροφος, μέλη της οικογένειας). Η υποστήριξή της λοιπόν σ' αυτή τη περίοδο μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη ώστε να κατανοήσει, να διαχειριστεί και να εμπεριέξει όσα χρειάζεται αλλά και να αποβάλει και να σχετιστεί με όσα την επιβαρύνουν.

Σ' αυτήν την πρώτη συνάντηση, θα δώσουμε χρόνο και χώρο ώστε η καθεμία να μπορέσει να μοιραστεί τους προβληματισμούς, τις αγωνίες, τον τρόπο που παρατηρεί και βιώνει τις αλλαγές της εν λόγω περιόδου. Θα μπορέσουμε να αφουγκραστούμε τις επιθυμίες, τις προσδοκίες αλλά και τους φόβους. Θα χαλαρώσουμε και θα αλληλεπιδράσουμε με δημιουργικούς τρόπους. Όλα αυτά μέσα σε συνθήκες συναισθηματικής ασφάλειας, αποδοχής και ζεστασιάς.

Το εργαστήριο αυτό είναι μια πρώτη επαφή και γνωριμία με σκοπό να δημιουργηθεί σταθερή ομάδα, όπου θα μπορέσουμε να εμβαθύνουμε και να επεξεργαστούμε όσα μας γεννά αυτή η περίοδος.

Το εργαστήρι θα λάβει χώρα στις 01/10/19 18.30-20.30 στην διεύθυνση: Αλκμαιωνίδων 6 Αθήνα.

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα τηλ. 6978654629 (Ελένη), 6980235750 (Μαριάννα) ή στα e-mails: elenipanagiotak@gmail.com, mariandad@yahoo.co.uk

Οι θέσεις είναι περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Πληροφορίες και βιογραφικά των συντονιστριών όπως και πληροφορίες για τις μεθόδους και τις τεχνικές που θα χρησιμοποιηθούν στην εμψύχωση της ομάδας μπορείτε να βρείτε στις ιστοσελίδες μας: topsychodrama και ndi-psychology  

Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019

Το ταξίδι του Παρατηρητή

psychologos athinaΚάποτε σε μια χώρα ούτε πολύ μακρινή μα ούτε και πολύ κοντινή, ζούσε ένας μικρός Παρατηρητής. 
Χαιρόταν να περπατά με τους φίλους του δίπλα στη θάλασσα, να σταματά για μια στιγμή και να σχηματίζει κυκλάκια στο νερό με πλακουτσωτές πετρούλες. Του άρεσε να εξερευνεί μονοπάτια μες τα δάση, να μουρμουρίζει σκοπούς, να τραγουδά, να ψαρεύει. 

Καθώς μεγάλωνε ο μικρός Παρατηρητής μας, άρχισε να ψάχνει το νόημα της ζωής, ν’ αναρωτιέται ποιός είναι, τι είναι ζωή, αν υπάρχει Θεός και αν ναι ποιός απ’ όλους αυτούς τους θεούς που ακούγονται είναι ο αληθινός. Αναρωτιόταν για το ποιό είναι το νόημα της ζωής και τελικά ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος να τη ζήσει. Είχε ακούσει ο σοφός Παρατηρητής μας πως η ζωή είναι μικρή και πολύτιμη για να τη χαραμίζεις! Δεν ήξερε γιατί ήταν πολύτιμη, αλλά θα το μάθαινε κι αυτό, όλα θα τα μάθαινε ο Παρατηρητής μας! Εκείνος είχε ήδη αποφασίσει, πως θα αναζητούσε και τελικά θα έβρισκε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ζήσει τη ζωή του. 

Ξεκίνησε να ταξιδεύει, γύριζε όλο τον κόσμο και… παρατηρούσε! Παρατηρούσε τα πάντα! Τη φύση – του άρεσε πολύ η φύση- τα ζώα και τα φυτά, τους ανθρώπους, τις συνήθειες τους, τους διάφορους πολιτισμούς που υπάρχουν στον κόσμο τούτο. Διάβασε και έμαθε όλα τα φιλοσοφικά και θρησκευτικά ρεύματα. Απ’ όπου περνούσε κοίταγε, άκουγε, αλλά, δεν άγγιζε! Εκείνος έψαχνε το ιδεατό, το τέλειο, όταν το έβρισκε θα το άρπαζε και θα το έκανε δικό του! 

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Πώς να διαλέξω τον ψυχολόγο μου;

Αυτό το άρθρο επιδιώκει να διευκολύνει και να δώσει μια απάντηση σε ένα θέμα που μπερδεύει ή δυσκολεύει τους ανθρώπους οι οποίοι σκέφτονται να απευθυνθούν σ' έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

Όταν διαλέγουμε ειδικό για να μας υποστηρίξει σε κάποιο ζήτημά μας, υπάρχουν διάφορα κριτήρια στα οποία εστιάζουμε ώστε να κάνουμε την επιλογή μας. Οι περισσότεροι θα συμφωνήσουμε πως παρά τ' αρχικά μας κριτήρια καθοριστικό ρόλο στην επιλογή ή όχι του ειδικού είναι η πρώτη επαφή που θα έχουμε μαζί του. 

Ερχόμενοι στην επιλογή του κατάλληλου για εμάς ειδικού ψυχικής υγείας, είτε είναι ψυχολόγος, είτε ψυχοθεραπευτής, είτε ψυχίατρος, είτε σύμβουλος ψυχικής υγείας, φαίνεται ότι αρκετοί άνθρωποι θεωρούν ότι είναι σημαντικό ο ειδικός που θα διαλέξουν να είναι για παράδειγμα, κοντά στην ηλικία τους, ή να έχουν παρόμοιες καταβολές και εμπειρίες ζωής. Κριτήρια δηλαδή που συνήθως δεν βάζουμε όταν πρόκειται να επισκεφθούμε για παράδειγμα, έναν παθολόγο. Αυτό πιθανό στηρίζεται στην πεποίθηση ότι αν ο ειδικός έχει κάποια κοινά με την ιστορία μου αυτό θα τον βοηθήσει να με καταλάβει περισσότερο,  ώστε να με κατευθύνει και να με συμβουλεύσει καλύτερα.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

η ιστορία της Σμέρνας

psychologos athina
Στις βραχώδεις παραλίες γεννιούνται και μεγαλώνουν οι σμέρνες. Εμείς θα αναφερθούμε σε μια σμέρνα, που 'ναι τυχαία όμως, την ίδια ιστορία θα λέγαμε και για τις υπόλοιπες. Το λέμε αυτό για να μη νομίσετε πως η σμέρνα της ιστορίας μας αποτελεί εξαιρεση ή τίποτα μοναδικα διαφορετικό. Όχι, είναι μια από τις πολλές σμέρνες που γεννιούνται και ζουν στις βραχώδεις παραλίες.


Αυτή λοιπόν η Σμέρνα είχε στρογγυλό σώμα με καφέ και κίτρινες βούλες, εγώ όταν την πρωτοείδα είπα: Α! ωραίο πλάσμα, όμορφο!

Η Σμέρνα όμως δε πιστεύει το ίδιο για τον εαυτό της. Καθώς μεγαλώνει τα ψάρια και τα υπόλοιπα πλάσματα του βυθού της λένε ότι μοιάζει με φίδι. Και όλοι ξέρουν ότι το να μοιάζει κανείς με φίδι δεν είναι κοπλιμέντο. Αυτό βασίζεται μάλλον σε κάποιο στερεότυπο πανάρχαιο που θέλει τα φίδια κακά, μοχθηρά, δόλια και σίγουρα τίποτα καλό και όμορφο σ' αυτά. Δεν είναι της παρούσης να ασχοληθούμε τώρα μ' αυτό το ηλίθιο στερεότυπο, αλλά καταλαβαίνεται πως η Σμέρνα μας δε πέρναγε και πολύ καλά. Πέρα απ' το ότι όλοι την έβλεπαν σα φίδι της θάλασσας για τον ίδιο λόγο
την απέφευγαν, την φοβόντουσαν. Έτσι η Σμέρνα μεγάλωνε κ' όλη της τη ζωή τη περνά κρυμμένη στους βράχους, φοβισμένη απ΄τα λόγια και την απόρριψη των άλλων.

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ομάδα αυτογνωσίας φοιτητών

Η ομάδα θα αποτελείται από μικρό, σταθερό αριθμό ατόμων και ο στόχος της είναι η αυτογνωσία και η προσωπική ανάπτυξη. Μέσα σ’ ένα ζεστό κλίμα σεβασμού, αποδοχής και ενσυναίσθησης καλούμαστε να αφουγκραστούμε τις ανάγκες, τις δυσκολίες, τις επιθυμίες και τα οράματα μας. Καλούμαστε να αναγνωρίσουμε την ολότητα μας, να της δώσουμε χώρο και χρόνο αφουγκραζόμενοι και αποδεχόμενοι την ύπαρξή της.

Αν είσαι φοιτητής/ φοιτήτρια:
  • Και σ’ απασχολούν ζητήματα διαπροσωπικών σχέσεων ή θέλεις να έρθεις σ’ επαφή με τον εαυτό σου και να τον γνωρίσεις καλύτερα ή νιώθεις ότι το άγχος πολλές φορές σε ξεπερνά και δεν παίρνεις αρκετή ικανοποίηση από την καθημερινότητά σου. Επίσης αν θέλεις να ενισχύσεις την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση σου
    psychologos athina
  • Αν περνάς κάποιο διάστημα πένθους ή αντιμετωπίζεις κάποιο πρόβλημα υγείας εσύ ή οικείο σου πρόσωπο
  • Σε περίπτωση που δυσκολεύεσαι ν’ ανταπεξέλθεις στα ακαδημαϊκά σου καθήκοντα ή δεν έχεις κατασταλάξει με το τι θες να καταπιαστείς στη ζωή σου
  • Αν νιώθεις μόνη/ος και ότι κανείς δε σε καταλαβαίνει

Υπάρχει ο χώρος, ο χρόνος και οι συνθήκες να υποστηριχθείς, να αναδιπλώσεις ότι σ’ απασχολεί και να βρεις νέους τρόπους να υπάρχεις.

Η εμψύχωση θα γίνει με βάση το ψυχοθεραπευτικό μοντέλο της Μη Κατευθυντικής-Παρεμβατικότητας (NDI) που βρίσκει εφαρμογή στην εμψύχωση ομάδων, στην ψυχοθεραπεία και στον χώρο της εκπαίδευσης.

Η ομάδα θα συναντιέται 1-2 φορές τον μήνα με διάρκεια περίπου 2 ώρες. Θα συν- αποφασιστεί η μέρα και οι ώρες ανάλογα με τη διαθεσιμότητα όλων.

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής απευθυνθείτε στις εμψυχώτριες:

Ελένη Παναγιωτακοπούλου: Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια

Τηλ: 6978654629 / Email:elenipanagiotak@gmail.com
Facebook.com/psychologos.NDI

Αλέκα Κωνσταντακοπούλου: Κοινωνιολόγος, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας.

Τηλ: 6974326442/ Email: alekakonsta@gmail.com 

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Το σχετίζεσθαι και η σημασία του στην ανατροφή των παιδιών

psychologos athina
Σ' αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε στην καλλιέργεια και δημιουγία μιας σχέσης αγαπητικής, μιας σχέσης που εμπεριέχει και εκδηλώνει αγάπη. Κυριότερα θα αναφερθούμε στη σημασία που έχει μια τέτοια σχέση στην ανάπτυξη των παιδιών. Μια τέτοια σχέση διακατέχεται από σεβασμό, ελευθερία, νοιάξιμο, φροντίδα και άλλες ποιότητες που θα αναλυθούν στη συνέχεια.

Όλη η ανάπτυξη των παιδιών μα και των ανθρώπων γενικότερα προϋποθέτει κάποιες βασικές συνθήκες, υπάρχουν συνθήκες που αναστέλλουν την ανάπτυξη, όπως για παράδειγμα ένα πολύ αυστηρό και αποστειρωμένο περιβάλλον όπου επικρατεί ο φόβος και άλλες που την ωθούν όπως ένα περιβάλλον δημοκρατικό που εμπνέει και ενισχύει. Θα λέγαμε ότι βασική προϋπόθεση στην ανάπτυξη  είναι η σχέση που αναπτύσσει και δημιουργεί ο γονέας ή ο εκπαιδευτικός με το παιδί. 

Μεγαλώνοντας χαρούμενα παιδιά

Υπάρχουν πολλές απόψεις για το σωστό τρόπο να μεγαλώσεις και να εκπαιδεύσεις παιδιά, για το ποιο είναι το σωστό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και ποιος ο τρόπος να δώσουμε στα παιδιά μας την καλύτερη παιδεία.

psychologos athinaΕρχόμενη από το χώρο της Μη Κατευθυντικότητας και εμπνευσμένη από τους μεγάλους παιδαγωγούς και ψυχολόγους (C. Rogers, M. Lobrot, M. Montessori, A.S. Neill’s Summerhill) και τις πρωτοποριακές τους μεθόδους, διαπιστώνω ότι όσο πιο πολλές επιθυμίες και όνειρα, έχουν τα παιδιά, τόσο το καλύτερο για τα ίδια και την κοινωνία μας. Ως στόχος επομένως στην ανατροφή τους, μπαίνει η ανάπτυξη των επιθυμιών και, όταν χρειάζεται, η διευκόλυνση στην εκπλήρωσή τους. Αυτό γιατί παρατηρούμε πως η δημιουργία επιθυμιών οδηγεί, όλους τους ανθρώπους, σε ενδιαφέροντα και τους κινητοποιεί για την ικανοποίηση αυτών των ενδιαφερόντων.